Lot van het leven

Dit gedicht is opgedragen aan iemand die ik heel erg mis. Iemand waar ik heel veel van houd. Dit allemaal is wat ik tegen je zeggen wou. Lot van het leven, het lot dat in jouw handen staat, je weet waar het allemaal over gaat.
Je weet niet wat je er mee moet, maar weet wel wat je er mee kan.
Datgene heb ik gevonden op mijn zoektocht. Ja precies, hetgeen waar ik naar zocht. Me lot laat bepalen ten opzichtte van mijn liefde. Mijn liefde voor jou dat heel sterk is. De liefde die niet kapot kan.

Liefde is hetgeen dat je moet aanvoelen, hetgeen dat in je moet zitten, hetgeen waar je in moet vertrouwen. Het vertrouwen moet winnen en geven. Je kunt geloven in een bepaalde godsdienst, maar het inspiratie komt vanuit een religie. Zie de liefde als een religie dat voor twee personen is bedoeld om in elkaars levenshouding te geloven.

Liefde is hetgeen dat de bloemen de motivatie geeft om verder te bloeien. Ja precies, liefde is een vorm van leven. Leven is een synoniem van groeien. Het leven groeit tot het einde, zo zal mijn liefde ook groeien tot het einde.
Het einde is hetgeen waar wij naar toe werken. Liefde is vuur, het vuur dat je warmte geeft. Dat warmte mag niet gedoofd worden maar kan wel gemist worden.

Liefde is elkaar missen, want liefde is hetgeen dat in een groeiende roulatie is. Als je elkaar niet kan missen heeft de liefde geen waarde, want als er iets is dat een gehechte waarde heeft, is het wel de liefde.
Mijn liefde ten opzichte van jou, is in zoveel zinnen te weer geven waarvan jij geen 1 zal vergeten. Het gevoel dat je kunt voelen is hetgeen dat hoort te bloeien en waar we tot 1 geheel zullen groeien.