Het Onbereikbare

Sta ik nog steeds in de rij?
Hoe dichtbij ben ik

Al zover dat ik stik?
Ik weet het niet
Het is als of hij mij niet ziet
Hij laat helemaal niks van zich horen
En ik blijf hem maar storen
Maar ik mis hem
En verlang naar zijn stem
Ik moet echt weten of ik niet droom
Alles gaat zo sloom
Ik heb geen geduld
En iets wat mijn leegte opvult
Ik wil hem zo graag leren kennen
Zodat we elkaar kunnen verwennen
Maar zoiets komt van twee kanten
En ik loop waarschijnlijk tegen wanten
Als hij bij mij is
Dan vang ik wel altijd die “diss”
Maar het gevoel is er ook bij
Je kan dan ook spreken van “wij”
We trekken naar elkaar toe
Hij let op alles wat ik doe!
Maar ja ik word zeker alleen grijs
En stel dit zeker niet op prijs