Als ik wist dat het de laatste keer zou zijn, dat ik je zou zien en horen,
dan zou ik het op een videoband zetten, zodat ik elke actie en woord steeds
opnieuw kon terugspelen.

Als ik wist dat het de laatste keer zou zijn en het minder dan een minuut zou kosten
om te zeggen 'ik hou van jou' dan zou ik het doen, in plaats van te
denken dat je het wel wist.

Als ik wist dat het de laatste keer zou zijn, dat ik met jou de dag zou doorbrengen
dan zou ik deze dag niet zondermeer voorbij laten gaan.

Wie weet is er niet, altijd, een morgen om te compenseren en krijgen we geen
tweede kans om alles goed te maken.

Misschien zal er geen andere dag komen om 'ik hou van jou' te zeggen.
Misschien komt er geen andere kans om iets voor je betekenen.

Is vandaag, de laatste dag is die ik heb, wil ik je zeggen,
hoeveel ik van je hou en hoop dat ik nooit vergeet hoeveel ik jou lief heb.

Morgen is niet beloofd aan niemand, jong of oud, knap of niet.
Vandaag kan komen, met de laatste kans, die ik krijg om jou vast te houden.

Daarom wacht ik niet op morgen om te zeggen of te doen, wat ik liever vandaag kan doen.
Want als morgen nooit voor mij komt, zal ik vandaag betreuren.

Dat ik niet de tijd hebt genomen voor een glimlach, een omhelzing of een kus,
omdat ik het druk had, om iets te geven wat iemand's laatste wens zou zijn.

Ik houd je dicht tegen mij aan vandaag.
Fluister je toe, hoeveel ik van je hou en dat ik je altijd zal koesteren.

Neem de tijd om te zeggen
Het spijt me,
' Alsjeblieft, vergeef me ' of
' Het geeft niet '.
Als morgen dan nooit meer komt zal ik niets voor vandaag te betreuren hebben.

Dit gedicht is speciaal voor jou, om je te laten weten hoeveel ik om jou geef.

Je weet het maar nooit, misschien zie ik je niet meer.

Daarom leef ik, elke dag alsof het mijn laatste is.